یادمان یک استاد واقعی*

روز چهارشنبه گذشته مراسم تشييع يکي از استادان راستين دانشگاه بود

خانم دکتر منور جزنی (باگدالوا)، استاد بازنشسته گروه زبان روسی دانشگاه تهران، که چندین وچند نسل از روسی‌دانان ایران شاگرد ایشان بودند، در ۹۱سالگی از دنیا رفت. با دوره کردن خاطراتمان از این استادان است که با حسرت و تاسف درمی‌یابیم معنی «استاد دانشگاه» در طول یکی، دو دهه چقدر دگرگون شده است.

 

«استاد دانشگاه» امروز کسی است که در وهله نخست به آمار «تولید علم» کشور کمک کند، یعنی پشت سرهم کتاب و مقاله (مقاله حتی از کتاب هم مهم تر است!) بنویسد و چاپ کند تا آمار مقالات دانشگاه و کشور را بالاببرد. هرچه هم بیشتر، بهتر. سرعت و کمیت مهم است، نه کیفیت. استاد «نمونه» کسی است که تعداد مقالاتش بیش از همه باشد. پس چرا خانم دکتر جزنی که بعید می دانم کسی حتی یک مقاله علمی از ایشان خوانده باشد و اگر در حال حاضر به تدریس مشغول بود، قطعا به علت «رکود علمی» از کار بیکارش می کردند، از دید همه شاگردان و همکارانش «استاد نمونه» بود؟ به علت آنکه «تولید علم» ایشان واقعی بود و نه آماری.

خانم دکتر جزنی دانه علم را در وجود تک تک دانشجویانش می کاشت.

فضل و دانشش، برخلاف سواد صرفا اکتسابی بسیاری از استادان امروزی، ریشه‌ای فطری داشت و به خودی خود به مخاطب منتقل می‌شد. صرفا با دیدنش احساس می‌کردید نیرو گرفته‌اید، دلگرمی پیدا کرده‌اید، چیزی آموخته‌اید و انسان بهتری شده‌اید، تا چه رسد به آنکه سرکلاسش هم حضور پیدا می‌کردید و از علمش بهره‌مند می‌شدید. با نظم و انضباط مثال زدنی، با وظیفه شناسی ستودنی، با انتقال بی‌چشمداشت تجربه و دانسته‌ها، با وقت گذاشتن برای دانشجویان در خارج از ساعات کاری، با خوشرویی و دلسوزی مادرانه و با کار و مطالعه پیگیرانه و خستگی ناپذیر بود که برای شاگردانش «استاد نمونه» شده بود. درس اخلاق را با شخصیت و منش خودش به دانشجویان می‌داد و نه به شیوه واعظان غیرمتعظ، با شعار و پند و موعظه‌های آکنده از ریا و ظاهرفریبی. روحش شاد که دست کم با خاطره‌اش هنوز شان استادان «واقعی» را حفظ کرده است.

 

* عنوان و متن نوشته برگرفته از مطلب دوست بزرگوار جناب دکتر آبتین گلکار است که در روزنامه شرق هفته گذشته به چاپ رسید.

۷ دیدگاه

  1. فاطمه می‌گوید:

    روحشون شاد...
    از استادم خیلی تعریف ایشون و شنیده بودم.

    پاسخ دادن
  2. محمد می‌گوید:

    با سلام

    روحشان شاد.

    پاسخ دادن
  3. سحر می‌گوید:

    باسلام
    آقای مهرابی سایت روچرا به روزنمیکنید!؟؟مامنتظرمطالب جدیدهستیم.

    پاسخ دادن
    • مهرابی می‌گوید:

      سلام. چشم در اولین فرصت. بابت تاخیر در اثر گرفتاری عذرخواهی میکنم.

      پاسخ دادن
  4. علی می‌گوید:

    استاد باسواد و مهربان در زبان روسی و دکترای تاریخ در سال ۷۱ شاگرد کوچک این استاد یزرگ بودم یادش همیشه گرامی و روحش غریق رحمت

    پاسخ دادن
  5. محسن می‌گوید:

    با سلام لطفا از استاد اسکندر زبیحیان هم مطلب بنویسید ومعرفیشان بکنید
    با تشکر

    پاسخ دادن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *